Even een hapje..

Het was nogal een rollercoaster de afgelopen weken. Gert super druk met spannende projecten en daarnaast nog alle emoties en geregel rond ‘Hersen uit de cel’ en natuurlijk ons nieuwe hondje Bunji.

Dus even tijd voor een hapje buiten de deur. Heerlijk vind ik dat, altijd al fijn gevonden. Je hebt even tijd voor andere gesprekken en kunt genieten van even iets anders.

Toch is dat ook anders geworden. Het is lastig om uit eten te gaan. Veel geluid, teveel of slechte verlichting, beweging, en weet je wel hoeveel restaurants spiegels in hun zaak hebben hangen?

Maar ik heb dat niet uit mijn leven geschrapt. Er blijven dingen de moeite van het ziek zijn waard. Dat is nu mijn kompas tegenwoordig, ‘heb ik het ervoor over?’.

We kijken wel altijd uit waar we heengaan. Vroeg of juist laat gaan zodat het minder druk is helpt. We kiezen een tafeltje langs de kant. Ik ga, in tegenstelling tot vroeger, daar zitten waar ik met mijn rug naar de drukte kan zitten. En als ik toch verkeerd heb gekozen doen we een hilarische stoelendans met borden glazen en mensen.

Dus het was fijn, even een snelle pizza..LEEF is mijn motto en daar hoort dit gewoon bij.